Pion czy poziom? – czyli jak ustawić aparat przed naciśnięciem spustu migawki.

Podstawowa zasada mówi:

 

ustawiamy aparat pionowo, jeżeli fotografowany obiekt jest wyższy niż szerszy, np. katedra ze strzelistymi wieżami, pojedynczy cyprys z czaplą siedzącą na szczycie.

 

fotografujemy poziomo, jeżeli obiekt jest szerszy niż wyższy, np. pasmo górskie, krajobraz, sawanna, bagna itp.

 

Jednak reguły w fotografii, są po to żeby łamać…, a przynajmniej z nimi poeksperymentować.

Może się zdarzyć, że w tle kadru występuje przewaga elementów poziomych (np. poziome pasy toskańskiej katedry, albo żaluzje w oknie) lub pionowych (np. pionowe kute pręty ogrodzenia, kraty). W takiej sytuacji dobrze rozważyć dostosowanie kadru do tych elementów.

 

Im szerszy kadr,  tym więcej informacji (ale mniej emocji). Poziomy kadr lepiej służy opowiadaniu historii. Doskonale sprawdza się w fotografii krajobrazu, architektury, ale również w fotografii ulicznej i reporterskiej.

 

Im węższy, ciaśniejszy kadr, tym więcej emocji przekazuje (kosztem informacji). Pionowy kadr o wiele silniej oddziałuje, wywołuje wrażenie bliskości, intymności. Pionowy kadr sprawdza się w zbliżeniach. Jest niezastąpiony w fotografii portretowej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.